De quibus cupio scire quid sentias.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Itaque ad tempus ad Pisonem omnes. His enim rebus detractis negat se reperire in asotorum vita quod reprehendat. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Duo Reges: constructio interrete. Zenonis est, inquam, hoc Stoici. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere?

Hic ambiguo ludimur.

Inquit, an parum disserui non verbis Stoicos a Peripateticis, sed universa re et tota sententia dissidere? Cum salvum esse flentes sui respondissent, rogavit essentne fusi hostes. Magni enim aestimabat pecuniam non modo non contra leges, sed etiam legibus partam. Transfer idem ad modestiam vel temperantiam, quae est moderatio cupiditatum rationi oboediens. Cur haec eadem Democritus? Quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? Sed ille, ut dixi, vitiose. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Sin aliud quid voles, postea.

Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Sed tamen intellego quid velit. Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Nihilo magis. Quid adiuvas? Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset.

Et non ex maxima parte de tota iudicabis? Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Ex quo, id quod omnes expetunt, beate vivendi ratio inveniri et comparari potest. Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. Theophrastum tamen adhibeamus ad pleraque, dum modo plus in virtute teneamus, quam ille tenuit, firmitatis et roboris.

Et quod est munus, quod opus sapientiae? Quod totum contra est. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Quid dubitas igitur mutare principia naturae? Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Quorum sine causa fieri nihil putandum est. An potest cupiditas finiri?

Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus;

Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Ad quorum et cognitionem et usum iam corroborati natura ipsa praeeunte deducimur. Quis enim est, qui non videat haec esse in natura rerum tria? Quo plebiscito decreta a senatu est consuli quaestio Cn. Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam;

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Res enim fortasse verae, certe graves, non ita tractantur, ut debent, sed aliquanto minutius. Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur. Proclivi currit oratio. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Eam si varietatem diceres, intellegerem, ut etiam non dicente te intellego;

Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. Hos contra singulos dici est melius. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur.